سلام به روز هاي تازه.

سال ۸۸ از راه رسيد و من با يه عالمه آرزو قدم به امسال گذاشتم. اول از همه دوست دارم دوسجون توي ازمون استخدامي كه شركت كرده موفق بشه و يه كار خوب گيرش بياد. بعدش هم دلم مي خواد خودم توي كار اینترنتي كه حدود ۹ ماهه روش كار مي كنم موفق بشم و بتونم با كار توي خونه پول دربيارم. بعدش هم دلم ميخواد امسال خدا يه ني ني توي دلم بزاره. و كلي اروزي ديگه ...

امسال موقع سال تحويل دوسجون سر كار بود و من خونه خانواده دوسجون بودم. دلم كلي گرفته بود اما اينقدر از دست برادر كوچيكه دوسجون خنديدم كه از دلم دراومد. تازه از صبح روز جمعه (۳۰ اسفند) كه از خواب بيدار شدم شروع كردم به خوندن " فصل گل صنوبره ... عيدي ما يادت نره " كه دوسجون پيش از اينكه بره سركار عيدي منو داد. از روز ۴ ام هم كه دوسجون به مدت ۴ روز تعطيل بود رفتيم خونه مادر اينا و كلي خوش گذشت. تازه همه فاميلها رو هم چون مهمون ما بودن ديديم و دلم شاد شد.

خلاصه كه عيد به خوبي گذشت و دوست دارم باقي روزهاي سال ۸۸ هم به خوبي بگذره و من به همه آرزوهاي ريز و درشت امسالم برسم.

راستي بگم كه در راستاي ركود اقتصاد جهاني من بيكار شدم . . . يعني كارخونه ما از اوايل سال ۸۷ در حال تعديل نيرو بود و تا آخراي سال بيش از نصف نيروهامون تعديل شدن. من و گروهي از همكارهاي ديگه هم از اول فروردين تعديل شديم. حالا من بايد با اين شرايط جديد كنار بيام. البته چون اين ماه هاي آخر اينقدر استرس كار زياد شده بود كه از اينكه تعديل شدم زياد ناراحت نشدم و فقط بايد خودم رو با اوضاع به خوبي وفق بدم. اينجوريا ديگه.

پ.ن: دوسجون عزيز اگه امشب اينجا رو مي خوني ، مي خواستم بگم خسته نباشي.