سلام به روي ماهتون. اين دومين شرح حال از دوران پروش ني ني ماست. حالا اون 73 روزهشه و ما از 25 روزگيش وجودش رو اثبات كرديم هر چند كه واسه خودم از دو روز قبلترش ثابت شده بود كه وجود داره. كودك كوچك ما حالا 3 روزه كه دوران روياني رو تموم كرده و وارد دوران جنيني شده. طي اين مدت سه بار با دكترم ملاقات داشتم و يه بار هم سونو دادم تا از سلامت و جاگير پاگير شدنش مطمئن بشيم.

بعد از اولين ملاقات با دكترم خبر اين مهمون كوچولو رو به مادر و پدر و خواهرم داديم. كلي ذوق زده شدن. از بس كه اين پدر و مادر من بچه دوست دارن. البته نه بيشتر از دوسجونا! دوسجون گلم اينقدر گفت ايشاا.. دوقلو باشه كه من هم دچار توهم شدم. وقتي رفتم سونو همش منتظر بودم كه بگه دوقلو ه. اما از اونجائي كه سونوگرافش بسيار بداخلاق بود نه تنها هيچ توضيحي در مورد جنين نداد بلكه همش منو دعوا ميكرد كه روتو بكن اونور و از اينجور حرفها. اين شد كه وقتي جواب سونو رو بردم پيش دكترم بلافاصله ازش پرسيدم يه دونه است؟! كه دكترم خنديد و گفت مگه قرار بود چند تا باشه! همون روز كه تائيد دكترم رو در مورد سلامتش از روي سونو گرفتيم روز اول ماه رمضون بود. رفتيم خونه مادر شوهرم اينها و خبرش رو بهشون داديم. قرار شد فقط مادرشوهر و پدر شوهر و برادر كوچيكه دوسجون بدونن و بعدا به خواهر شوهرم هم خبر بدن. ديگه به جاري ها و باقي فاميل باشه واسه بعد از چهار ماهگي. اونها هم کلی ذوق کردن هرچند که سومین نوه شونه. کلی هم هوامو دارن.

البته اين شيكم بنده اينقدر بزرگ شده كه از همون اولاي ماه 2 نمي تونم كمر شلوار هامو ببندم و حالا كه تقريبا توي آفسايده! اگه خودمون هم نگيم احتمالا شيكمم لو ميده! خلاصه كه اوضاع خوبه و دوست دارم زودتر شكل ماهشو ببينم.

راستي امروز سالگرد عقدمونه. دوسجون گلم دوستت دارم يه عالمه.