سلام دردونه.

دیگه چیزی تا پایان سال نمونده و ما سخت درگیر کارهای عید هستیم. از خونه تکونی بگم که امسال بیشتر از پارسال به خونه رسیدم و البته هنوز تموم نشده. آشپزخونه رو سابیدم و لباس های خودم رو مرتب کردم. واسه باقیمونده کارها هم جز به جز برنامه ریختم. دیشب باهم رفتیم و خرید و شیرینی و آجیل و شکلات پذیرائی رو خریدیم. امروز هم قراره که آکواریوم ماهی ها رو بتکونیم. خلاصه که روزهای خوبین. بخصوص که تو الان سرت کمی خلوت تر شده.

یه چیز جالب که باید بگم این بود که دیشب از جاهایی که خرید کردیم دو جا می خواستن ازمون پول بیشتری بگیرن که ما خواستیم دوباره حساب کنن و اونها مجبور شدن پول اضافی رو پس بدن البته با اکراه. و معتقد بودن که اشتباه حساب شده و ببخشید! حالا چرا هیچ وقت اشتباهی کمتر حساب نمی کنن ، نمی دونم. احساس می کنم ارزش های اخلاقی داره کم کم از بین ما میره. و خدا نکنه که ما هم روزی به این جور نون خوردن بیافتیم.

عجب روزگاری شده پسری. اما خب ، خوبیهای زیادی هم داره که ما با اون خوبی ها زندگی می کنیم. مثه اینکه من دیشب یه کیف خریدم و خوشحالم چون خیلی دلم یه کیف دستی نو می خواست. و اینکه آجیل ها رو با قیمت مناسب خریدیم و به قول تو آدم اینجوری با خیال راحت آجیل می خوره.

دیشب که اومدیم خونه و تو رفتی سر کار (شیفت شب) ، من حسابی خسته بودم اما هی خودمو تشویق کردم که یه کم از کارها رو انجام بدم و اینجوری کم کم غذا رو گذاشتم بپزه (چون واقعاً دلم نمی خواست عسلی بازم غذای حاضری بخوره و من خودمو سرزنش کنم) ، خریدها رو جا به جا کردم. ظرفهای توی ظرفشوئی رو شستم (چون می دونم که تو از آشپزخونه تمیز خیلی لذت می بری) و اینجوری موقع خواب کلی دلم شاد بود.

خیلی دوستت دارم و بزرگترین خوشبختی من در کنار تو بودنه ، گلم.