سلام

اینقدر دیر کردم که جدا روم نمی شد بیام بنویسم. اما خلاصه با خودم کنار اومدم و اومدم.

این روزهایی که گذشت خوب بود. آروم و بدون دغدغه. اولش اینکه با انجام آزمایشهای پزشکی و تائید دکترم اجازه بارداری گرفتم. بعدش هم با انجام کارهای لازم و البته کاغذ بازی های حسابی تونستم مقرری بیمه بیکاریم رو برقرار  کنم که هنوز پولی دریافت نکردم. تازه با کارخونه هم تسویه حساب کردم. 

هفته پیش رفتیم سفر که باید توی پست جداگونه ازش ببنویسم. خونه سازی خانواده ام هم تموم شد و رفتیم کمک واسه اساس کشی به خونه جدید. خونه جدیدشون هم خیلی بزرگه و هم خوشگل. امیدوارم از زندگی توی اون خونه لذت ببرن. تازه امسال رفتیم و نمایشگاه کتاب رو هم دیدیم.

کل موضوعی که این چند وقته فکرمو مشغول خودش کرده بود مسئله نی نی دار شدنمون بود. همش درگیر تغذیه و قرص ویتامین واسه خودم و دوسجون تست و آزمایشهای خونگی و مطالعه سایتها و کتابهای مرتبط بود. اینقدر که کلی واسه خوم ماما شدم. اما باید بگم که در دسترسی به نی نی چندان موفق نبودم و امروز پری جون مهمون من شد.

 تصمیم گرفتم واسه امتحان کارشناسی ارشد شروع کنم به درس خوندن. پریسا ، دوستم کلی تشویقم کرد و باعث شد این تصمیم رو بگیرم. قبلا یه بار واسه این آزمون تلاش کردم نتیجه بد نبود اما قبول نشدم و این شد که بنظرم خیلی دور از دسترس میومد. وقتی از دیروز شروع به خوندن کردم ، واقعا وحشت کردم. میشه گفت نصف درسهایی که از بر بودم رو فراموش کردم. بیشتر دلم سوخت که چرا 3 سال با سمتی کار کردم که هیچ ربطی به رشته ام نداشت و باعث شد تا این اندازه بیسواد بشم.

خلاصه که این روزها روزهای خوبیند و دوسشون دارم. از خدای خوبم به خاطر همه چیز ممنونم. پیشی گلم دوستت دارم  ، بیشتر از دیروز و کمتر از فردا.